سنگ های نرم دسته ای از سنگ ها را تشکیل می دهند که با بافت نسبتا نرم و سهولت پردازش مشخص می شوند. آنها به طور گسترده در سراسر جهان طبیعی توزیع شده اند. در مقایسه با سنگ‌های سخت مانند گرانیت و بازالت، سنگ‌های نرم ساختار شل‌تر، تخلخل و سختی کمتری دارند که تراش و برش آنها را به‌طور قابل‌توجهی آسان‌تر می‌کند. نمونه‌های رایج سنگ‌های نرم شامل سنگ آهک، ماسه‌سنگ، شیل و تالک است که هر کدام با ویژگی‌های بصری منحصربه‌فرد خود متمایز می‌شوند: سنگ آهک معمولاً در رنگ‌های سفید روشن یا خاکستری- ظاهر می‌شود. ماسه سنگ دارای بافت ریز و دانه ای است. شیل ساختار لایه لایه مشخصی را نشان می دهد. در حالی که طلق در لمس صاف و نرم به نظر می رسد. این سنگ‌ها به دلیل بافت نرمی که دارند، در طول فرآیند هوازدگی بیشتر در معرض تکه تکه شدن و تجزیه هستند، عاملی که هم بر تحقیقات زمین‌شناسی و هم بر تشکیل خاک تأثیر می‌گذارد.
در کاربردهای عملی، سنگ های نرم به طور گسترده ای برای کارایی و جذابیت زیبایی شناختی خود مورد استفاده قرار می گیرند. در زمینه های معماری و مجسمه سازی، سنگ آهک و ماسه سنگ اغلب برای ایجاد مجسمه ها، سنگ قبرها یا عناصر تزئینی برای بناهای تاریخی استفاده می شود. به طور مشابه، در طراحی منظر، سنگ های نرم اغلب برای سنگ فرش یا به عنوان لهجه های تزئینی در باغ ها استفاده می شود. همزمان، بخش‌های مختلف صنعتی از مواد خام سنگ نرم-مانند تالک پودری و سنگ آهک-در تولید محصولات شیمیایی، سیمان و سرامیک استفاده می‌کنند. اگرچه سنگ های نرم ممکن است دوام سنگ های سخت تر خود را نداشته باشند، بافت منحصر به فرد و سهولت پردازش آنها تضمین می کند که آنها همچنان نقش حیاتی را در زندگی روزمره و تولید صنعتی ایفا می کنند.